28/29 lutego 1944
Krościatyn był polską wsią. W 1939 r. we wsi znajdowała się szkoła, stacja i 156 zagród. Mieszkało 920 osób. Było 206 rodzin polskich, 4 ukraińskie i jedna żydowska. Działała ochotnicza straż pożarna i kilka organizacji kościelnych. W 1944 r. mieszkańcy Krościatyna wiedzieli o zbrodniach UPA i zorganizowali samoobronę, która nocami wystawiała warty.
Wieczorem 28 lutego 1944, zanim zdążyli to zrobić, na wieś napadły oddziały UPA, łącznie – 600 osób. Upowcy mordowali systematycznie do rana. Swoje ofiary bestialsko torturowali wycinając im języki, wydłubując oczy, obcinając piersi kobietom. Zdaniem świadków napastnicy podzielili się na trzy grupy: jedna zajmowała się zabijaniem, druga rabunkiem mienia, które ładowano na sanie, a trzecia podpalaniem zabudowań. Spalili wszystko oprócz kościoła i plebanii, może dlatego, że mordem kierował greckokatolicki duchowny Pałabicki z córką. Na ukraińskiej Wikipedii to hasło w ogóle nie istnieje. Bestie, które mordowały Polaków to narodowi bohaterowie Ukrainy. Co więcej – zamiast stanąć przed polskim sądem, “weterani” UPA paradują dziś w polskich miastach.
Z ukraińskiej Wikipedii: “Jednym z głównych przeciwników UPA, oprócz III Rzeszy i ZSRR, była Polska. Powodem walki UPA z polskimi formacjami zbrojnymi była tradycyjna ukraińsko-polska rywalizacja w Galicji i ziemiach polskich, na których mieszkali etniczni Ukraińcy. Jeszcze przed powstaniem UPA na Wołyniu stopniowo nasilał się niebezpieczny wróg ukraińskiego nacjonalistycznego podziemia — Armia Krayiv (AK) i szereg małych organizacji polskich z nią związanych. Wojskowe i polityczne kierownictwo AK uznało zachodnią Ukrainę za ziemie polskie i dążyło do stworzenia tam stosunkowo silnych struktur, w celu spotkania Armii Czerwonej. Zdaniem Polaków przywódcy AK chcieli przyjąć Armię Czerwoną jako sojusznika i partnera, a tym samym przyczynić się do włączenia Zachodniej Ukrainy, Zachodniej Białorusi i Terytorium Wileńskiego do powojennej Polski”.
Ale kto dziś mówi prawdę o ukraińskich zbrodniach na Polakach i obecnym zakłamywaniu historii przez Ukrainę, ten “ruska onuca” i hejter, którego należy postawić przed sądem i przykładnie ukarać.
Wesele w Korościatynie (wrzesień 1942). Ilu weselników bestialsko zamordowali obecni heroje Ukrainy?
